آيا پاپ راه درستي را انتخاب كرده‌است؟

آنچه پاپ اخيراً در آلمان و از قول امپراتور بيزانس يعني امانوئل دوم نقل كرده("به من نشان بده كه محمد [پيامبر اسلام] چه چيز تازه ای به ارمغان آورده، به جز شرارت و اعمال غيرانسانی و دستور او برای گستراندن دين با زبان شمشير. خشونت با ذات پروردگار و طبيعت انسان ناسازگار است.") چيزي نيست كه بشود آسان از آن گذشت. پاپ مش جواد نيست كه بي‌دليل سخن بگويد. به نظر مي‌رسد كه او به منظور جلب نظر سياستمداران اروپايي و امريكايي سخن گفته تا راه براي مبارزة آنان با آنچه تروريزم مي‌نامند باز شود. از ديگرسو، احتمالاً پاپ به دنبال دهن كجي به خاتمي بوده تا جلوة زيبايي به خود نگيرد. اين دلايل ظاهراً براي او مي‌توانسته براي ايراد سخناني عليه اسلام و مسلمانان كافي باشد. اما اي كاش اين كليسا نشين در بارة نتايج سخنانش بيشتر مي‌انديشيد. آيا پاپ تصور مي‌كند كه مردم جهان قرنها حكومت مستبدانه و همراه با خونريزي در قرون وسطي را فراموش كرده‌اند. آيا مگر جز اين است كه هر كه به نام خدا سخن بگويد چون خدا نيست و مستقيماً از سوي او نازل نشده و معصوم نيست، خدا را سفره‌اي براي نان و سكويي براي نامش مي‌كند. چيزي شبيه آنچه مردم در ايران تجربه مي‌كنند. چناب آقاي پاپ آنچه شما در قرون وسطي كرديد همچنان در اذهان باقي مانده‌است. هر ديني يك جنبة پرخاشگرانه و يك جنبة همراه با محبت دارد. بستگي دارد كدام سويش را از زير زنارتان بيرون مي‌كشيد.